U vraagt zich misschien af of ik gek geworden ben: mij in Amsterdam te vestigen als interieuradviseur en er nog een kunstgalerij beginnen ook, in deze tijd van crisis.
Ik heb het mezelf ook afgevraagd. Wie koopt er nu die prachtige bank, of dat fabuleuze beeld van wel 3, 4 nullen voor de komma?
En toch. Is je huis niet de eerste plek waar je kunt schuilen als de wereld om je heen lijkt af te brokkelen? De veilige haven die je beschermt tegen onrust en gevaar?
En is het daarom niet juist nu het moment in je huis te investeren, van je huis een echt thuis te maken, een oord van schoonheid en harmonie?
In mijn huis heb ik graag alles tot in de kleinste details op orde.
Toegegeven, ik bewoon een scheefgetrokken grachtenpand met een bouwput voor de deur; maar binnen, in dat nette en toch prettig nonchalante interieur vind ik een rust
die voor mij onontbeerlijk is. Geniet ik intens van een avondje op de bank, of van vrienden die ik graag een maaltijd bereid, tot in de finesses uitgedacht en verzorgd.
Wordt de waan van de dag me te veel, wat is er dan fijner dan me terug te trekken, de deur achter me te sluiten en me heer en meester te voelen in mijn eigen kleine koninkrijk?
Me te laven aan die ene antieke schaal, tot mezelf te komen bij dat stilleven aan de wand?
Wilt U dat ook? Ik ben U graag van dienst.
Met woonadvies. Op afspraak.
Voor diegenen die "FACES, portraits of a different kind" gemist hebben, U kan hiervoor nog terecht tot half december.
Lucas